Сподели го написот

Диспраксија / Историја

КРАТКО ЗА ИСТОРИЈАТА НА ДИСПРАКСИЈАТА

КРАТКО ЗА ИСТОРИЈАТА НА ДИСПРАКСИЈАТА

Диспраксија е една од оние состојби што предизвикуваат тешкотии во учењето. За разлика од дислексијата и дискалкулијата, оваа состојба не е невидлива, туку може да се манифестира преку необично држење на телото и необични движења на рацете и нозете. Но, тоа може да го прочиташ во симптомите, кои се карактеристични за диспраксијата.

Кога е откриена диспраксијата?

За првпат диспраксијата е откриена од Колиер во 1900 година кога го користи терминот „Конгенитивна  незгода“ како име за оваа состојба. Значи, во теоријата диспраксијата како состојба  е позната околу 100 години!

Во 1925 година, француски лекари и терапевти обрнуваат внимание на моторички непријатности кај многу деца со посебни потреби, нарекувајќи ја „моторна слабост“ или „психомоторен синдром“.

Всушност, во 1937 година „диспраксијата“ е откриена од американски невропсихијатар, д-р Семјуел Ортон, кој ја прогласил оваа состојба како „еден од шесте најчести развојни нарушувања“.

Во 1947 година „несмасноста“ била дискутирана од познатите Штраус и Лехтинен, а во 1960-тите се појавијле и првите истражувачки студии за диспраксијата.

(Волтон, Елис и Суд, 1962; Cubbay, Ellis, Walton L Court, 1965).

Во 1972 година, А. Жан Ајрес ја нарекува состојбата „нарушување на сензорната интеграција“.

Во 1975 година, д-р Сасосон Губбај ѝ дава име на состојбата „несмасно дете“, карактеристична за дете чија способност за вршење определени движења е оштетена и покрај нормалната интелигенција и нормалните наоди на конвенционалното невролошко испитување.

Во 1980 година за првпат се користи зборот диспраксија.

Сподели го написот

Остави одговор

Твојата email адреса нема да биде објавена

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>